Laat Ron Jans zandlopers in de Sahara verkopen en hij wordt miljonair

In dit artikel:

Ron Jans staat centraal als de coach die tegenstrijdige gevoelens oproept: verguisd door sommige supporters, maar met een aanstekelijke effect op spelers en publiek. De columnist beschrijft hoe vrienden in een appgroep (De Mafketels) vaak kritiek hebben op Jans’ opgewekte optredens na wedstrijden, terwijl hij met zijn huidige club FC Utrecht opvallend veel wint.

De kern van het stuk is dat Jans, ondanks zijn theatrale media-optredens en af en toe twijfelachtige werkethiek, het vermogen heeft om pessimisme bij fans te keren. Concrete voorbeelden: na teleurstellende trainingen of blessures weet hij met positieve interviews en regie over het verhaal toch vertrouwen te scheppen—zodat wie vrijdag nog een zware nederlaag verwacht op zondag ineens denkt aan een verrassende zege. Donderdagavond, toen twee aanvallers geblesseerd uitvielen, bleef hij met vloeiende charme benadrukken hoe tevreden hij met zijn selectie is.

De column maakt ook een ludieke brug naar politiek: bij ESPN werd gesuggereerd dat Jans na de verkiezingen premier zou moeten worden—al blijft onduidelijk of zijn politieke voorkeur welkom is—omdat hij boodschappen met meer flair brengt dan sommige huidige leiders. Tot slot wordt verwezen naar de podcast De Ballen Verstand, waar het FC Twente-nieuws verder wordt besproken. Kortom: Jans’ kracht ligt minder in sober vakmanschap dan in zijn vermogen mensen gerust te stellen en een gedeeld optimisme te mobiliseren.